O czym pisać

O czym pisać? Każdy pisarz, czy to początkujący czy doświadczony, musi mieć pomysł o czym chce napisać powieść, opowiadanie, wiersz. Fakt, bywali i bywają tacy pisarze, którzy siadają przed pustą kartką papieru, przed ekranem komputera i po prostu zaczynają pisać i snuć swoją opowieść.

Niestety większość musi mieć jakiś pomysł.

A o czym można pisać? O wszystkim, o czym tylko się chce. Nikt ci nie zabroni poruszać jakichś tematów. Choć być może, trzeba o tym pamiętać, interesują one tylko ciebie. A czytelnicy nie będą chcieli się z nimi zapoznać.

Temat tematem, najprawdopodobniej jednak znajdą się ludzie, którzy będą nim zainteresowani i zostaną czytelnikami twoich dzieł.

Ale nasuwa się kolejne pytanie: czy to jak będzie coś opisane zostanie uznane za godne uwagi? Ile razy czytałeś książkę, której temat był nudny, ale sposób pisania, styl, oryginalne ujęcie tematu były tak dobre, że książka do dziś jest jedną z twoich ulubionych?

Pamiętać również należy, że powieści, opowiadani są innym gatunkiem, niż publicystyka. Bywa, że pisarz chce w książce zawrzeć całą swoją i innych wiedzę na dany temat i w konsekwencji takiej opowieści brakuje… życia! Staje się publicystyką, a nie interesującą, przykuwającą uwagę opowieścią z bohaterami z krwi i kości.

Nie rób wykładów w swoich książkach, tylko wykorzystuj swoją wiedzę do budowy świata, opisu bohaterów i mechanizmów rządzących i nimi i ich tym światem.

A jeśli masz takie inklinacje, pisz książki naukowe lub felietony. Tak też możesz zdobyć swoich czytelników. 

 

„Piszcie o wszystkim, o czym tylko zapragniecie. O wszystkim, jak długo będziecie mówić prawdę. Piszcie tym co chcecie, a potem tchnijcie życie w swą historię uczyńcie ją czymś wyjątkowym, nasączając ją swą osobistą wiedzą o świecie, przyjaźni, związkach, seksie i pracy. Istnieje różnica pomiędzy wykładem na temat tego, na czym się znacie, a wykorzystaniem owej wiedzy do wzbogacenia historii. To drugie jest dobrym posunięciem. Pierwsze zdecydowanie nie.” 

Stephen King „Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika”Zobacz>>>

Miejsce pracy pisarza

Miejsce pracy pisarza powinno być dostosowane do charakteru pracy jak każdy warsztat niezależnie od zawodu.

Dobrze jest mieć stałe miejsce pracy, choć jeśli ktoś lubi przemieszczać się po domu i pisać – jego wola. Problemem może być tylko warunki niesprzyjające skupieniu się: hałas, brak pod ręką potrzebnych narzędzi (zakreślaczy, słowników, za krótki przewód od komputera itp.), niewygodna pozycja, widok za oknem.

Musisz sobie tak zorganizować swoje miejsce do pisania, aby wszystkie potrzebne rzeczy mieć pod ręką. I żeby jak najmniej było rozpraszaczy, ludzi, przedmiotów, które będą Cię rozpraszać i demotywować, odciągać od pracy i przerywać Twoje skupienie.

Wyłącz internet, telefon, telewizor, odwróć się tyłem do okna, poproś domowników o konkretny czas, gdy nie będą Ci przeszkadzać pod żadnym pozorem. Stwórz sobie takie warunki do pracy, które Ci najbardziej odpowiadają i które zapewnią Ci maksymalne skupienie.

Być może masz możliwość wygospodarowania sobie przestrzeni do pisania na stałe, jakiegoś pokoju, kąta z biurkiem, kanciapy. To może być Twoja świątynia dumania i pisania, więc urządź ją sobie funkcjonalnie i estetycznie. Bez nadmiaru ozdób, źródeł hałasu i niewygodnych mebli.

Najlepiej wiesz, jakie musisz mieć warunki, aby zabrać się do pracy i wytrwać w niej długi czas.

"Pokój, miejsce do pracy – bez przesady z wyposażenie, gadżetami itp. Ale za to spokój, drzwi zamknięte, bez TV, telefonu, internetu."

Stephen King „Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika”Zobacz>>>

Pisarz i jego urobek

Ile stron dziennie powinienem pisać?

Jaka jest ilość słów dziennie do napisania przez pisarza?

Jak długo powinien pisać codziennie pisarz?

Czy istnieje jedna odpowiedź na to pytanie? Oczywiście – jak najwięcej! Jak najwięcej stron, słów i znaków. Nie oznacza to, że masz zaniedbywać siebie, rodzinę i aktualną pracę.

Oznacza to, że masz pisać jak najczęściej, jak najwięcej. Tylko w ten sposób ćwiczysz i tylko w ten sposób wyrobisz sobie tak zwane „lekkie pióro”.

Nie układaj tekstów w głowie, bo po pierwsze tam będą dobrze brzmiały, a na papierze czy w komputerze już niekoniecznie, a po drugie za chwilę je zapomnisz i nie odzyskasz.

Pisz, jakby od tego zależała Twoja kariera. Bo po prawdzie to tak właśnie jest. Jeśli nie będziesz pisać, nie nauczysz się tego, nie dojdziesz do mistrzostwa.

Dla przykłady cytat z pewnego płodnego pisarza: 

„Staram się napisać dziesięć stron dziennie, co oznacza dwa tysiące słów. To sto osiemdziesiąt tysięcy słów w ciągu trzech miesięcy, całkiem niezła solidna książka.” 

Stephen King „Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika” Zobacz>>>

 

I co Ty na to? Ile dzisiaj masz już napisanych stron?

Po co pisarze czytają

Po co pisarze czytają? Przecież mogliby sobie napisać ciekawą książkę i nie męczyć się z czytaniem książek innych pisarzy.

Do tego, żeby dobrze pisać, trzeba ćwiczyć. A jak pisarz ma ćwiczyć, skoro traci czas na czytanie?

To nie takie proste. Osoba, która chce pisać, i to dobrze pisać, powinna czytać z co najmniej kilku powodów:

1.  Czytaj, żeby wiedzieć jaka literatura jest do niczego. Skąd chcesz wiedzieć co oznacza, że jakaś książka jest dobra, jaka to jest wartościowa literatura? Możesz się o tym przekonać czytując… słabe książki! Jako czytelnik bezbłędnie rozpoznajesz złą literaturą. Dzięki temu będziesz również wiedział jak nie pisać.

2.  Czytaj, żeby porównywać się z najlepszymi. Nie chodzi o to, żeby zniknęła Ci całkiem motywacja, bo stwierdzisz, że nie umiesz tak dobrze pisać. Chodzi o to, żeby wiedzieć jak pisać, co to znaczy dobra literatura. Zobaczysz też dzięki czytaniu dobrych książek, ile Ci brakuje, jako pisarzowi, wiedzy i doświadczenia. Porównując swoje dokonania z twórczością dobrych i bardzo dobrych pisarzy łatwo zorientujesz się, czego jeszcze musisz się dowiedzieć i nauczyć. I ile tysięcy słów napisać w ramach ćwiczeń, żeby dorównać najlepszym.

3.  Czytaj, żeby wiedzieć kiedy dać sobie spokój z marzeniami o wielkiej karierze pisarza. Tak, dobrze widzisz – nie każdy może być pisarzem. Każdy może pisać, ale niekoniecznie musi ze swoją twórczością się obnosić. Widząc, że nigdy nie będziesz tworzyć dobrej literatury, pisz sobie dla przyjemności. Własnej.

4.  Czytaj, żeby się uczyć. Uczyć się stylu, stosowanych rodzajów narracji, technik pisarskich. Dobre książki będą dla Ciebie podręcznikami pisania.

"Czytamy, aby zetknąć się z przeciętnością i bardzo złym pisaniem. Czytamy także po to, by porównywać się z dobrymi i największymi, aby poczuć, co można zdziałać, i czytamy też, aby zapoznać się z różnorakimi stylami."

Stephen King „Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika”Zobacz>>>

 

 

 

Dobra literatura

Na co piszącemu czytanie dobrej literatury?

Pytanie zdawałoby się retoryczne, nie wymagające odpowiedzi. Przecież wiadomo na co!

Żeby wiedzieć jak pisać. Żeby nauczyć się dobrego rzemiosła. Żeby móc brać wzorce z najlepszych światowych pisarzy.

Czytanie dobrej literatury to dobry sposób, szczególnie dla początkujących pisarzy, aby poznać warsztat pisarski tych osób, które odniosły już sukces artystyczny i komercyjny (choć nie zawsze te dwa rodzaje sukcesu idą w parze).

Za niewielkie pieniądz, albo nawet za darmo, gdy wypożyczysz książki z biblioteki, masz możliwość uczyć się od najlepszych.

Są jednak dwa problemy. Pierwszy to taki, że musisz chcieć czytać, bo bez tego nie zostaniesz pisarzem. Drugi to taki, że musisz umieć czytać świadomie, analitycznie. Oznacza to, że oprócz oczywistej frajdy z czytania dobrej książki, musisz również nauczyć się czytania, z którego będziesz mieć korzyści zawodowe. To znaczy, że czytając zastanawiasz się nad tekstem, analizujesz użyte techniki pisarskie, budowę zdań, to jak autor tworzy przedstawiony świat, postaci występujące w książce itp. itd.

Być może pierwsza lektura konkretnej książki tak Cię wciągnie, że nie zauważysz warstwy „technicznej” książki. Sięgnij więc po książkę ponownie i czytaj tak, aby jak najwięcej się z tej lektury dowiedzieć i nauczyć.

Dobra literatura pomoże Ci zostać dobrym pisarzem! 

„Dobra literatura uczy początkującego autora stylu, właściwego prowadzenia narracji, rozwijania akcji, tworzenia wiarygodnych postaci i przekazywania prawdy.” 

Stephen King „Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika”Zobacz>>>

Oczytanie

Naczytałem się sporo twórczości różnych osób, zarówno poezji, opowiadań jak i powieści. Ich poziom był bardzo różny. Część nadawała się do pokazania jej ludziom i wydania, część niestety nie. A jednym z powodów był brak oczytania autorów.

Brak oczytania zawsze jest widoczny!

Możesz mieć świetne pomysły na powieść, opowiadanie czy wiersz, ale jeśli nie jesteś jednocześnie osobą, którą czyta, to nie uda ci się ich przełożyć na papier. Brak oczytania kłuje w oczy, widać go praktycznie po paru stronicach lektury.

Ktoś kto nie czyta, nie powinien zabierać się za pisania. Nieporadność w przekładaniu myśli na słowa, nieznajomość języka, ubogi język używany w tekstach, nieznajomość technik pisarskich, to część z sygnałów świadczących o tym, że osoba, której tekst się czyta… sama nie czyta!

Dane dotyczące czytelnictwa w Polsce bardzo niepokoją. Ponad połowa Polaków nie czyta w ciągu roku żadnej książki, część nie czyta nawet ulotek i innych tego rodzaju krótkich tekstów. Jak to możliwe, że wśród nieczytających są również osoby, które piszą?!

Nawet jeśli piszesz dużo, dużo ćwiczysz, to nie masz co liczyć na sukces, jeśli nie czytasz. Pisarz musi czytać i to dużo. Bardzo dużo. Nie można zajmować się słowem pisanym, nie czytając! W ten sposób nie zajdzie się daleko, ponieważ brak oczytania jest zawsze w tekstach widoczny.

Zapewniam cię, że czytelnicy zawsze to zauważą, ponieważ oni czytają. Dużo czytają i znają się na dobrej literaturze.

Weź sobie do serca tę poradę: 

„Jeśli chcecie zostać pisarzami, przede wszystkim powinniście pamiętać o dwóch rzeczach: dużo czytać i dużo pisać. Nie da się tego uniknąć. Nie istnieje droga na skróty.” 

Stephen King „Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika”Zobacz>>>

Czy można opublikować swoją pracę

Czy można wydać swoją pracę magisterską, licencjacką, dyplomową i jakąkolwiek inną?

Zgodnie z prawem autorskim  (art. 15a.):

„uczelni w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym przysługuje pierwszeństwo w opublikowaniu pracy dyplomowej studenta. Jeżeli uczelnia nie opublikowała pracy dyplomowej w ciągu 6 miesięcy od jej obrony, student, który ją przygotował, może ją opublikować, chyba że praca dyplomowa jest częścią utworu zbiorowego.”

Tak więc po 6 miesiącach od obrony pracy masz prawo ją wydać!

Oczywiście można u nas wydać każdy rodzaj tekstów, nie tylko naukowe, ale również literackie, poradnikowe itd.

Tu jeszcze krótki film na ten temat: https://www.youtube.com/watch?v=vayYBpSrePg

Zapraszam serdecznie!

Więcej informacji i kontakt tutaj: http://www.sensownie.pl/page/autor

Pozdrawiam!

Przemysław Pufal, Wydawnictwo i Szkolenia